یک فکر نصفه و یک سؤال

ابژه یک دفتر نیست؛ فضایی‌ست برای مکث کردن، نوشتن و ثبت چیزهایی که معمولاً در شتاب زندگی از دست می‌روند. ما ابژه را برای آدم‌هایی ساخته‌ایم که دوست دارند....

گاهی بهترین ایده‌های زندگی درست در بدترین زمان ممکن به سراغمان می‌آیند؛ وسط رانندگی، زیر دوش، چند دقیقه قبل از خواب، در مترو، وسط یک گفت‌وگوی معمولی یا حتی وقتی مشغول کاری

خیلی از چیزهایی که برایمان مهم‌اند، قرار نیست دوباره تکرار شوند

ما هر روز چیزهای زیادی را تجربه می‌کنیم که خیلی زود از دست می‌روند.فکری که صبح به ذهنمان می‌رسد و عصر دیگر یادمان نمی‌آید چه بود.
ایده‌ای که وسط یک مکالمه پیدا می‌شود و چند ساعت بعد محو می‌شود. احساسی که تمام روز با ماست، اما هیچ‌وقت فرصت نمی‌کنیم بفهمیم دقیقاً چیست.
یک اتفاق کوچک، یک جمله، یک تصویر، یک آدم یا حتی یک روز معمولی که فکر می‌کنیم قرار است همیشه در خاطرمان بماند؛ اما چند هفته بعد حتی یادمان نمی‌آید که زمانی این اتفاق افتاده است.