ابژه یک دفتر نیست؛ فضاییست برای مکث کردن، نوشتن، فکر کردن و ثبت چیزهایی که معمولاً در شتاب زندگی از دست میروند. ما باور داریم هر دفتر، وقتی وارد زندگی آدم میشود، معنایی شخصی پیدا میکند. برای همین ابژه قرار نیست به تو بگوید چه بنویسی یا چگونه زندگی کنی؛ قرار است جایی باشد برای کشف خودت، ثبت ایدهها، خاطرهها و احساساتت. یک شیء شخصی که با تو پر میشود و به مرور، بخشی از داستان زندگیات خواهد شد.
